• Parafia w Meszna
  • Parafia w Meszna
  • Parafia w Meszna
  • Parafia w Meszna
  • Parafia w Meszna
  • Parafia w Meszna
  • Parafia w Meszna
  • Parafia w Meszna
  • Parafia w Meszna

Konkurs Kolęd i Pastorałek 2012

Więcej informacji na stronie Gminnej Biblioteki Publicznej:

http://www.biblioteka-wilkowice.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=189&catid=41


Zapraszamy!

 

"Podnieś rękę Boże Dziecię,
błogosław Ojczyznę miłą..."

Aby Nowonarodzony Chrystus obudził w nas to, co jeszcze uśpione, a ożywił to, co już martwe. Niech światło Jego słowa prowadzi nas przez życie do wieczności.
Radosnych Świąt w gronie rodzinnym życzy redakcja.

 

Wszystkich Świętych

Wszystkich Świętych

1.11.2011

Wszystkich Świętych - znanych i anonimowych, dawnych i współczesnych Kościół uroczyście wspomina 1 listopada. Uroczystość Wszystkich Świętych nie jest - jak czasem się myśli - "Świętem Zmarłych". W dniu Wszystkich Świętych Kościół raduje się z faktu, iż bardzo wielu naszych zmarłych dostąpiło już zbawienia i przebywa u Boga w niebie. Radujemy się z wielkiej rzeszy świętych, o których pamięć wśród ludzi nieraz zaginęła. W odróżnieniu od tej uroczystości, następnego dnia - 2 listopada, w dniu zadusznym - wspomina się wszystkich wiernych zmarłych. Uroczystość Wszystkich Świętych zdecydowanie różni się od Dnia Zadusznego (Wspomnienia Wszystkich Wiernych Zmarłych) przypadającego na 2 listopada. Uroczystość przypadająca na 1 listopada wyraża powszechne powołanie do świętości. Wskazuje na hojność Pana Boga i pogłębia nadzieję, że wszelkie rozstanie nie jest ostateczne, bo wszyscy są zaproszeni do domu Ojca. Razem jednak Dzień Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny przypominają prawdę o wspólnocie Kościoła, obejmującej świętych w niebie, pokutujących w czyśćcu i żyjących jeszcze na ziemi. Wśród tych trzech stanów Kościoła dokonuje się, poprzez modlitwę, pamięć czy ofiarę, ciągła wymiana dóbr duchowych. W tej łączności (komunii) wyraża się świętych obcowanie. /http://www.mbkp.info/lit/liturgia/ws.html/

W uroczystość Wysztkich Świętych w naszej parafii Msze Św. o godz. 8.00, 10.30, 18.00 oraz dodatkowo o godz. 15.00 – uroczysta Msza Święta za zmarłych Parafian, jak również za zmarłych, których imiona będą wypisane na kartkach i złożone w specjalnych skarbonach. Po Mszy Św. procesja na cmentarz, gdzie przy grobach naszych bliskich będziemy modlić się w ich intencji. Zachęcamy, aby świece Caritas, które płonęły na naszych wigilijnych stołach, zapalono na grobach naszych zmarłych jako znak miłości i pamięci o nich. W tym dniu na cmentarzu panowie z Rady Parafialnej będą zbierać ofiary, które przeznaczymy na utrzymanie cmentarza w czystości.
W środę 2.11.2011 Dzień Zaduszny. W tym dniu modlimy się za zmarłych pokutujących w Czyśćcu. Msze Święte o godz. 7:30, 8:00 oraz 18:00. Po Mszy Św. o godz. 8.00 procesja modlitewna za zmarłych na parafialnym cmentarzu.

Wypominki jednorazowe odczytywane będą przez cały listopad po wieczornej Mszy św. połączone z dziesiątką różańca św.

Bardzo prosimy nie tylko o piękny wystrój grobów naszych bliskich, ale przede wszystkim o duchową łączność z naszymi zmarłymi – Oni oczekują od nas modlitwy, daru Komunii św. i całorocznej pamięci.Przypominamy i zachęcamy także do pozyskania w intencji zmarłych Odpustu Zupełnego. Można go uzyskać w Uroczystość Wszystkich Świętych i w Dzień Zaduszny przez pobożne nawiedzenie kościoła, odmówienie modliwty Ojcze nasz, Wierzę w Boga i modlitwy w intencji Ojca św. Należy być w stanie łaski uświęcającej, a także zachować wolność od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu. Jak również przez pobożne nawiedzenie cmentarza w dniach od 1 do 8 listopada i spełniając zwykłe warunki odpustu. /ogłoszenia parafialne 30.10.2011/

 

Październik- miesiąc różańca

Ojciec Święty, Jan Paweł II w Liście Apostolskim Rosarium Virginis Mariae pisze: „Różaniec Najświętszej Maryi Panny, który pod tchnieniem Ducha Bożego rozwinął się stopniowo w drugim tysiącleciu, to modlitwa umiłowana przez licznych świętych, a Urząd Nauczycielski Kościoła często do niej zachęca. W swej prostocie i głębi pozostaje ona również w obecnym trzecim tysiącleciu, które dopiero co się zaczęło, modlitwą o wielkim znaczeniu, przynoszącą owoce świętości”. Trudno wskazać jednoznacznie na początki modlitwy różańcowej. Wielokrotne powtarzanie tych samych formuł modlitewnych znane było już w początkach chrześcijaństwa. W połowie IX wieku odparcie Saracenów spod Rzymu przypisywano propagowanemu wówczas różańcowi, który składał się w tym czasie z 50 „Ojcze nasz”. Tradycja przypisuje dzisiejszy kształt i popularność  różańca św. Dominikowi i wskazuje na okres szerzenia się we Francji herezji katarów, jako na jego rzeczywisty początek. To właśnie dzięki modlitwie różańcowej miał św. Dominik i jego towarzysze z wielkimi sukcesami nawracać i ewangelizować rzesze ludzi, również prostych i niewykształconych, dla których była to modlitwa łatwo dostępna. Początkowo różaniec składał się ze 150 „Ojcze nas”, potem ze 150 „Zdrowaś Mario”, a z połączenia tych modlitw powstała forma znana do dziś. Miało to miejsce w  XV wieku, kiedy żył wielki propagator różańca i jego maryjnego charakteru, Alan de la Roche. Gdy w następnym stuleciu Europa stanęła przed niebezpieczeństwem podboju  tureckiego, papież Pius V wezwał wszystkich katolików do modlitwy różańcowej. 7 października, w bitwie pod Lepanto flota chrześcijańska odniosła wielkie zwycięstwo. W  podzięce papież poświęcił ten dzień Matce Bożej, do dziś jest to święto Matki Boskiej Różańcowej.
Specyfiką różańca jest połączenie modlitwy ustnej z rozważaniem tajemnic różańcowych — momentów z życia Maryi i Jezusa, co prowadzi do pogłębienia znajomości wiary. Dlatego też różaniec bywa  czasem nazywany „streszczeniem Ewangelii”. Niedawno do powszechnie znanych tajemnic radosnych, bolesnych i chwalebnych, Ojciec Święty Jan Paweł II dołączył  tajemnice światła, czyli przypomnienie zdarzeń o szczególnej wadze w nauczaniu Chrystusa. Są to: Chrzest w Jordanie, Objawienie się Chrystusa na weselu w Kanie,  Głoszenie Królestwa Bożego i wezwanie do nawrócenia, Przemienienie na Górze Tabor, Ustanowienie Eucharystii. Wszystkie elementy modlitwy różańcowej — pełne  ufności „Ojcze nasz”, radosne „Zdrowaś Maryjo” czy też uwielbiające „Chwała Ojcu” — zbliżają modlących się do zbawczych tajemnic.
Maryja wielokrotnie w swych objawieniach — w Lourdes czy Fatimie wzywała do modlitwy różańcowej, podkreślając jej niezwykłą wartość w odrodzeniu świata i człowieka, w ochronie pokoju i  wzajemnej miłości. Kościół zaś zawsze uznawał szczególną skuteczność tej modlitwy, powierzając jej wspólnotowemu odmawianiu najtrudniejsze sprawy — pokoju,  rodziny, przyszłości Kościoła.
Różaniec był i jest jedną z najpopularniejszych modlitw chrześcijanina, świadczą o tym choćby liczne Bractwa Żywego Różańca, Żywy Różaniec  odzin i wiele innych grup praktykujących regularną i pełną oddania Bogu modlitwę różańcową. Święci i ludzie wielkiej pobożności wielokrotnie podkreślają wielką  wartość różańca. Pięknie pisał o nim św. Józef Sebastian Pelczar: „Różaniec podobny jest do napiętego łuku, którego strzały trafiają wprost w Serce Boże. Różaniec jest  księgą Maryi, zawierającą w streszczeniu wszystko, co mądrość Boża wymyśliła najdoskonalszego, a miłość Boża wykonała najlepszego. Do tej księgi prowadzi Maryja  wszystkie swoje dzieci (…). Różaniec jest wędką, którą Maryja łowi grzeszników i z morza nieprawości wyciąga na brzeg miłosierdzia. (…) Różaniec jest łańcuchem (…), do  którego przyczepiamy nasze dusze. Kiedyś ręka Maryi pociągnie ten łańcuch i podźwignie nim na wzgórze niebieskie wszystkich, którzy się go mocno trzymają. Różaniec jest murem obronnym, którym Maryja opasuje Kościół święty…”.
Warto również przywołać kilka myśli z listu pasterskiego o modlitwie różańcowej Arcybiskupa Metropolity  Przemyskiego Józefa Michalika, czytanego w kościołach 26 września: „Żyjemy na przełomie wieków, gdy dobro ściera się ze złem. Spotykamy wielu ludzi przeżywających  trudności, a nawet załamanych, wątpiących w sens wszystkiego. A tymczasem mamy taką wspaniałą modlitwę, której można się chwycić. (…) Weźmy zatem różaniec do  ręki i przesuwając paciorki zagłębiajmy się w zbawcze tajemnice. Przypuśćmy szturm modlitewny do Boga Ojca za pośrednictwem Maryi o potrzebne łaski dla nas, dla  Kościoła w świecie, Ojczyźnie naszej i w archidiecezji”.
Wejdźmy zatem w ten jesienny, ubarwiony kolorami jesieni, ale też zasnuty mgłami miesiąc z różańcem w ręku, bo,  jak pisała Zofia Kossak Szczucka: „Przeciwstawiając nadzieję smutkowi sączącemu się nieznośnie z tej jesiennej pory, Kościół opasał październik łańcuchem różańca,  albowiem różaniec to radość. Liście opadną i sczezną. Woń róż Maryjnych jest wieczna”.
~Verbum
Miesięcznik parafii pw. Wniebowzięcia N.M.P. w Zagórzu
nr 8(10)/2004



 

100-lecie Szkoły w Mesznej