Wspólnoty parafialne

Wspólnota Apostolstwa Bożego Miłosierdzia

Wspólnota Apostolstwa Bożego Miłosierdzia została powołana do życia w 2016 roku z inicjatywy ówczesnego Proboszcza Parafii, ks. Andrzeja Piotrowskiego. Jej powstanie było odpowiedzią na szczególne wydarzenia religijne, które miały miejsce w naszej diecezji oraz w parafii.

Istotnym impulsem do utworzenia Wspólnoty była Peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego, przeprowadzona w diecezji w okresie od 20 września 2015 r. do 19 czerwca 2016 r. W naszej parafii peregrynacja kopii obrazu Pana Jezusa Miłosiernego odbyła się w dniach 20–21 stycznia 2016 r.

Równie ważnym wydarzeniem był Jubileuszowy Rok Miłosierdzia, ogłoszony przez Ojca Świętego Franciszka, który trwał od 8 grudnia 2015 r. do 20 listopada 2016 r. W tym czasie w kościele parafialnym, przed każdą Mszą Świętą, odmawiana była Koronka do Bożego Miłosierdzia, co przyczyniło się do pogłębienia kultu Miłosierdzia Bożego wśród wiernych.

Co nas połączyło?

Na pewno ufność w Boże Miłosierdzie i związane z tym obietnice, jakie Pan Jezus przekazał św. Faustynie Kowalskiej:

„Dusze, które szerzą cześć miłosierdzia Mojego, osłaniam je przez życie całe, jak czuła matka swe niemowlę, a w godzinę śmierci nie będę im Sędzią, ale miłosiernym Zbawicielem” (Dz. 1075)

Kapłani otrzymali dodatkową obietnicę:

„Zatwardziali grzesznicy kruszyć się będą pod ich słowami, kiedy będą mówić o niezgłębionym miłosierdziu Moim… Dam im moc przedziwną i namaszczę ich słowa, i poruszę serca, do których przemawiać będą” (Dz. 1521)

Cele Wspólnoty

Podstawowym celem Wspólnoty Apostolstwa Bożego Miłosierdzia jest szerzenie kultu Miłosierdzia Bożego poprzez:

• prowadzenie Nabożeństwa do Bożego Miłosierdzia w każdy trzeci piątek miesiąca,

• czynny udział w życiu parafii,

• w Wielki Piątek rozpoczęcie i prowadzenie przez 9 dni Nowenny do Bożego Miłosierdzia, przygotowującej do Święta Bożego Miłosierdzia w drugą niedzielę Wielkanocy,

• prowadzenie Godziny Miłosierdzia w dniu Święta.

Święto Miłosierdzia jest szczególnie ważne i wyjątkowe.

Pragnę, ażeby pierwsza niedziela po Wielkanocy była świętem Miłosierdzia (Dz. 299). Pragnę, aby święto Miłosierdzia, było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników. W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia Mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła miłosierdzia Mojego. Która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii świętej, dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar. W dniu tym otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski (Dz. 699).

Wyjątkowość tego dnia polega na szczególnej obfitości łask, jakie Pan Jezus związał z tym świętem. Największą z nich jest łaska „zupełnego odpuszczenia win i kar” związana z Komunią świętą przyjętą w tym dniu po dobrze odprawionej spowiedzi (bez przywiązania do najmniejszego grzechu), w duchu nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego, czyli w postawie ufności wobec Boga i czynnej miłości bliźniego.

Jak wyjaśnia ks. prof. Ignacy Różycki – łaska większa od odpustu zupełnego. Ten polega bowiem tylko na darowaniu kar doczesnych należnych za popełnione grzechy, ale nie jest nigdy odpuszczeniem samychże win. Najszczególniejsza łaska jest zasadniczo również większa niż łaski sześciu sakramentów z wyjątkiem sakramentu chrztu: albowiem odpuszczenie wszystkich win i kar jest tylko sakramentalną łaską chrztu świętego. W przytoczonych zaś obietnicach Chrystus związał odpuszczenie win i kar z Komunią świętą przyjętą w święto Miłosierdzia, czyli pod tym względem podniósł ją do rzędu „drugiego chrztu”

„Istnieją winy, których nie dostrzegamy, ale które mimo to nie przestają nimi być, ponieważ to my nie chcieliśmy dotrzeć do światła (J9, 39-41)”, ponieważ to my zaniedbaliśmy „poszukiwania prawdy i dobra, a sumienie z nawyku do grzechu powoli ulega niemal zaślepieniu” (nr 63) – jak napisał św. Jan Paweł II w encyklice „Veritatis Splendor”

Od 2018 roku, w każdy pierwszy piątek miesiąca, przed Mszą Świętą sprawowaną w intencji zmarłych parafian, członkowie Wspólnoty modlą się za nich Koronką do Bożego Miłosierdzia.

W Polsce za pobożne odmówienie Koronki do Miłosierdzia Bożego w kościele lub kaplicy wobec Najświętszego Sakramentu Eucharystii publicznie wystawionego, lub też przechowywanego w tabernakulum można uzyskać odpust zupełny, spełniając następujące warunki: stan łaski uświęcającej, spowiedź i Komunia Święta, modlitwa w intencjach Ojca Świętego (np. „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”) oraz oderwanie się od przywiązania do grzechu.

Duchowy fundament

Duchowym fundamentem działalności Wspólnoty są słowa Pana Jezusa skierowane do św. Faustyny:

„Żądam od ciebie uczynków miłosierdzia, które mają wypływać z miłości ku Mnie. Miłosierdzie masz okazywać zawsze i wszędzie bliźnim, nie możesz się od tego usunąć ani wymówić, ani uniewinnić. Podaję ci trzy sposoby czynienia miłosierdzia bliźnim: pierwszy – czyn, drugi – słowo, trzeci – modlitwa; w tych trzech stopniach zawiera się pełnia miłosierdzia i jest niezbitym dowodem miłości ku Mnie. W ten sposób dusza wysławia i oddaje cześć miłosierdziu Mojemu” (Dz. 742)

Praktykując dzieła miłosierdzia, członkowie Wspólnoty realizują wolę Bożą, ofiarując czas, modlitwę i pomoc bliźnim. Dobre uczynki są też formą duchowego zadośćuczynienia za grzechy i pomocą w drodze do zbawienia, upodabniając człowieka do Jezusa Chrystusa.

Spotkania i formacja

Członkowie Wspólnoty spotykają się raz w miesiącu w domu parafialnym. Podczas spotkań formacyjnych, wraz z opiekunem duchowym – ks. Proboszczem, rozważane są zagadnienia pogłębiające wiarę w oparciu o Pismo Święte oraz „Dzienniczek” św. Faustyny Kowalskiej.

Jeśli Boże Miłosierdzie jest Ci bliskie, dołącz do nas by wspólnie szerzyć kult Miłosierdzia w naszej parafii.