Archiwum kategorii: STARTOWA

„Chwalcie z nami Panią Świata” cz. 4

Źródło poniższych rozważań:  https://stacja7.pl/wiara/52-furtki-do-nieba/

majowe 2018

 

Panno można!

W naszym świecie władza, wysokie urodzenie, bycie możnym kojarzą się z wyniosłością, oddaleniem, wykorzystaniem swojej siły i pozycji, ukazaniem innym swojej władzy. Jednak nie tak ma być wśród chrześcijan.

Władza, królowanie w Królestwie Bożym oznacza służbę, dostrzeganie bliźnich, moc do tego, by drugiego człowieka pokochać. Maryja, obdarzona łaską pokory jest w tym dla nas wzorem. Jest między nami po to, by służyć, pomagać, dostrzegać potrzeby drugich. W tym właśnie wyraża się Jej wysokie pochodzenie, jej moc i władza.

 

Panno łaskawa!

Kiedy człowiek zgrzeszy, boi się spotkać z Bogiem, boi się, że może zginąć na widok Jego majestatu. Dlatego Bóg stał się człowiekiem, by pokazać nam swoją łaskawość.

Czasem jednak i Jezusa się boimy, czujemy się niegodni spotkania z Bogiem Wcielonym. Dlatego Jezus stawia nam swoją Matkę. W sposób naturalny domyślamy się, że matka nas nie odrzuci. Kiedy zaś do Niej przyjdziemy, Maryja przekonuje nas o łaskawości i dobroci swego Syna.

Panno wierna!

Kto może o sobie powiedzieć, że przez całe życie był do końca wierny Bogu? Niestety nikt z nas. Małe niewierności są w naszym życiu na porządku dziennym.

Marzenia o wielkości, lenistwo, słabość odrywają nas od wypełniania naszego powołania. Maryja zaś nigdy, nawet myślą, nie odstąpiła od Boga, od swojego powołania. Nie rozumiała wszystkiego, ale zawsze z całej duszy szła za Bogiem. W czasie wielkiej ciemności duchowej, kiedy Jej Syn leżał w grobie, jedynie Ona zachowała wiarę, że w jakiś sposób powróci. Ona przeniosła wiarę Kościoła przez otchłań zła i śmierci.

Zwierciadło sprawiedliwości!

Zwierciadło w sposób perfekcyjny, bez żadnych zniekształceń, odbija rzeczywistość. Stąd bierze się to porównanie Maryi jako zwierciadła sprawiedliwości.

W Niej bowiem możemy dokładnie przejrzeć się i zobaczyć kim jesteśmy. Widzimy, gdzie w naszym życiu jest obecna łaska Boża, a gdzie jeszcze brak nam sprawiedliwości, gdzie nasza miłość jest jeszcze niewystarczająca. Dodatkowo ważne jest, że prawda, którą zobaczymy w tym zwierciadle nie zniszczy nas, ale raczej będzie inspirowała do dobra, powodowała chęć stania się lepszym.

Stolico Mądrości!

Przedwieczna Mądrość, której nie pojął żaden z władców tego świata, zdecydowała się przyjść na ten świat w najbardziej pokorny sposób – przez niewinną kobietę.

Maryja stała się w ten sposób tronem, stolicą Mądrości. Sama czerpie z Niej swą mądrość i dalej dzieli się Nią ze swymi dziećmi. Każdemu, kto szuka mądrości pokazuje, gdzie można ją znaleźć. Zagubionemu wskazuje drogę powrotu. Głupcowi ukazuje wyjście z błędu. Nieuczonemu otwiera podwoje wiedzy. Filozofowi pomaga dostrzec istotę prawdy. Każdego chce doprowadzić do mądrości, do widzenia Boga.

Przyczyno naszej radości!

Kiedy człowiek staje się naprawdę szczęśliwy? Wtedy, gdy najgłębsze pragnienia jego duszy zostają wypełnione. Właśnie Maryja jest człowiekiem, który jest w pełni spełniony.

Z duszą i ciałem, cała przebywa w Bogu, jest wypełniona Bogiem. Widząc ją, wiemy do czego dążymy; wiemy, że kiedyś skończy się nasz trud wędrówki; wiemy, że warto się starać, próbować ciągle na nowo, nie rezygnować. Widząc Maryję, wiemy, że życie w pełni, życie spełnione jest możliwe. I to możliwe dla nas, bo Ona jest zapowiedzią tego, kim mamy się stać.

 

Życzenia z okazji Jubileuszu Święceń Kapłańskich

Życzenia z okazji Jubileuszu Święceń Kapłańskich                   13577750523086c

Święty Jan Paweł II w 50. rocznicę swoich święceń kapłańskich napisał: „Każde powołanie kapłańskie w swej najgłębszej warstwie jest wielką tajemnicą, jest darem, który niekoniecznie przerasta człowieka […]. Powołanie jest tajemnicą Bożego wybrania: << Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to , abyście szli i owoc przynosili, i aby owoc wasz trwał>> (J 15,16)”.

 

W tym uroczystym dniu Jubileuszu Święceń Kapłańskich

Księdzu Proboszczowi

Andrzejowi Piotrowskiemu

oraz

Księdzu dr hab. Romanowi Buchcie

składamy najszczersze życzenia: wielu łask Bożych, opieki Najświętszej Maryi Panny, ludzkiej dobroci, zdrowia, anielskiej cierpliwości, uśmiechu na każdy dzień oraz wytrwałości w pokonywaniu trudów życia; dziękując jednocześnie za Waszą obecność, otwartość, życzliwość, uśmiech i głoszone Słowo Boże.

 

                                                                         Parafianie

„Chwalcie z nami Panią świata” cz. 3

Źródło poniższych rozważań:  https://stacja7.pl/wiara/52-furtki-do-nieba/

majowe 2018

Matko dobrej rady!

W życiu bywają chwile, kiedy nie wiemy, jaką podjąć decyzję. Stajemy przed wyborami, których konsekwencji w żadnym razie nie jesteśmy w stanie przewidzieć.

Może to dotyczyć naszego życiowego powołania, wyboru męża, żony, czy ilości dzieci, ale także zwykłych codziennych spraw. Wtedy niezbędny jest w naszym życiu ktoś, kto dobrze doradzi. Maryja, która w życiu musiała podejmować najtrudniejsze decyzje, decyzje, które zmieniały bieg historii, które dotyczyły zbawiania świata jest właśnie kimś, kto umie bezbłędnie doradzić.

 

Matko Stworzyciela!

Wszystko, co Bóg stworzył było dobre. Człowiek zaś stworzony został jako bardzo dobry. Musiało istnieć jednak coś, co było najlepsze, doskonałe.

Ojciec posłał swego Syna na świat, i wiemy, że przygotował Mu godne mieszkanie. Tym mieszkaniem jest właśnie Maryja, korona stworzenia, uwieńczenie Bożego dzieła. Z Niej narodził się Stwórca świata. Wpatrując się w Maryję, widzimy piękno stworzenia Bożego, odnajdujemy w Niej to, co najlepsze na świecie. Jest Ona inspiracją do tego, byśmy my stawali się tym, kim tak naprawdę jesteśmy, stworzeniami, które wyszły spod twórczej ręki Boga.

Matko Zbawiciela!

Maryja towarzyszyła Synowi Boga od pierwszych chwil Jego zbawczej misji na ziemi. Widziała, jak dorastał, jak żył słowem, które głosił, jak wielką był tajemnicą.

Była przy Nim, gdy słuchały Go tłumy, ale też nie odeszła od Niego, gdy wisiał na krzyżu. Była Jego Matką. To jej jako pierwszej ukazał się po zmartwychwstaniu. Jej powierzył opiekę nad swoimi uczniami. Maryja zna całe zbawcze dzieło swojego Syna.

 

Panno roztropna!

Życie składa się z bardzo różnorodnych sytuacji, zdarzeń, spotkań. Nie mamy możliwości przewidzieć wszystkiego, nauczyć się w jaki sposób postąpić w danej chwili.

Musimy nabyć umiejętności dobrego decydowania w każdej sytuacji, która nas spotyka. Tą umiejętność, tę sprawność decyzji nazywamy roztropnością. Maryja posiadła ją w stopniu doskonałym. Umiała ocenić sytuację, wziąć pod uwagę wszystkie uwarunkowania i postąpić najlepiej jak można.

 

Panno czcigodna!

W swoim hymnie dziękczynnym wyrażającym wdzięczność za Boże macierzyństwo, Maryja nie boi się użyć słów, które podkreślają Jej godność: „oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia”.

Maryja wie, że jest godną czci. Umie podziękować Bogu za tę wielką łaskę. Nie boi się prawdy o sobie, o swoim wewnętrznym pięknie. Wie bowiem, że prawda o Jej godności podkreśla godność Stwórcy.

 

My niestety kierując się fałszywą pokorą, kompleksami, nie umiemy dostrzec naszej godności, boimy się zobaczyć swojego wnętrza w prawdzie.

Panno wsławiona!

Czym Maryja wsławiła się w historii Kościoła? Przede wszystkim swoim bezwarunkowym zawierzeniem Bogu, które wyraziła w „fiat” wypowiedzianym Bogu przez pośrednictwo anioła.

Bez tej decyzji Wcielenie nie nastąpiłoby w tak piękny sposób. Oczywiście Bóg znalazłby inny sposób zbawienia, ale wielkość Maryi polega właśnie na tym, że umożliwiła Bogu działanie w jedności z człowiekiem. Od tego momentu uczy nas Ona, że najlepszą rzeczą na świecie jest bezgraniczne zaufanie Bogu. Sławimy ją właśnie za to, że zachęca nas do powtarzania tego aktu nieustannie w naszym życiu.

 

„Chwalcie z nami Panią świata” cz. 2

Źródło poniższych rozważań:  https://stacja7.pl/wiara/52-furtki-do-nieba/

majowe 2018

Matko nieskalana!

Każdy z nas rodzi się ze zmazą grzechu pierworodnego. Natura ludzka została skalana grzechem i od tego momentu człowiek tutaj na ziemi będzie miał skłonność do grzechu.

Jednak Bóg w cudowny sposób uchronił od tego dziedzictwa Maryję. Ona była pierwszą, która odczuła na sobie skutki przyszłej odkupieńczej śmierci swego Syna na krzyżu. Bóg w ten sposób przygotował swemu Synowi godne mieszkanie. Maryja ze swej strony całym sercem odpowiedziała na ten przywilej i nigdy nie zgrzeszyła, nigdy nie sprzeciwiła się Bożej woli.

Matko najczystsza!

Mówiąc o czystości, najczęściej odnosimy ją do sfery seksualnej. I jest to oczywiście słuszne. Jednak istnieje jeszcze sfera dużo głębiej ukryta w człowieku, sfera motywacji i intencji. I do niej także powinniśmy odnosić cnotę czystości.

Czasem na zewnątrz wydaje się, że człowiek jest prawy, ale jego motywacje są nieczyste. Mówimy wtedy o hipokryzji. Maryja nigdy tak nie żyła. Była w pełni przejrzysta. Co w sercu, to także na twarzy, ustach i w jej gestach. Dlatego tak wielkie wzbudza w nas zaufanie. Wiemy, że nigdy nas nie oszuka.

 

Matko dziewicza!

Dziewica zostaje matką. Jest to jedyny taki przypadek w historii ludzkości. Cud! Poczęcie dokonało się bez udziału męża.

A jednak dziecko okazuje się prawdziwym człowiekiem, nie półbogiem. Maryja daje prawdziwe człowieczeństwo Synowi Bożemu. Kształtuje się ono powoli w łonie matki, tak jak każdego z nas. Maryja to prawdziwa matka, a zarazem dziewica. Bóg pokazał w ten sposób, że ten, który narodził się, jest Jego Synem, a zarazem jest w pełni człowiekiem. Bóg chciał stać się jednym z nas, nadał człowieczeństwu wielką godność.

Matko nienaruszona!

Zwracając się do Maryi tym tytułem, wyrażamy prawdę o tym, że przez całe życie pozostała dziewicą. Tak było przed, w trakcie oraz po narodzeniu Chrystusa.

Całe swoje życie przeżyła niezmieniona, była taka, jaką od początku stworzył ją Bóg. Było to cudowne działanie łaski Bożej. Dlaczego tak się stało? Bóg pokazał w ten sposób, że Ona w pełni była Mu oddana, zachowana dla Niego. Jest to powołanie niezrozumiałe dla wielu, lecz także wielu chce Maryję w tym naśladować – w pełni oddać swe życie Bogu.

Matko Najmilsza!

Każdy z nas skażony jest grzechem. Grzech nie ominął także naszych ziemskich rodziców. Dlatego oni też czasem popełniają błędy, czasem wyrządzają nam krzywdę, nie umieją do końca i doskonale kochać swoich dzieci.

Istnieje jednak matka, która potrafi kochać w pełni, która do końca rozumie, wysłucha, która zawsze z całego serca chce naszego dobra i szczęścia. Ponadto chce ona naprawiać nasze relacje z rodzicami i pomagać nam, byśmy także my umieli kochać nasze dzieci, naszych podopiecznych. Maryja to matka najmilsza.

Matko Przedziwna!

Cóż przedziwnego jest w macierzyństwie Maryi? Co nas w nim zaskakuje? Jej cicha, ale jakże pewna obecność.

Możemy przez długi czas o Niej nie myśleć, nawet zupełnie o Niej zapomnieć, a Ona mimo to będzie nad nami czuwała. Wielu marnotrawnych synów, którzy po długim czasie nieprawości wrócili do Pana Boga, opowiadało, że to właśnie Maryja towarzyszyła im przez cały czas. Nawet w największym oddaleniu od Boga, w głębi duszy byli przekonani, że Ona ciągle czuwa nad nimi, a w momencie ich otwarcia na łaskę, przyprowadziła ich na powrót do Boga. Na tym właśnie polega to przedziwne macierzyństwo Maryi.

 

„Chwalcie z nami Panią Świata” cz. 1

 

Źródło poniższych rozważań:  https://stacja7.pl/wiara/52-furtki-do-nieba/

majowe 2018

Święta Maryjo!

Imię Maryi posiada przedziwną moc. Ktokolwiek poprosi Jezusa, wzywając imienia Jego Matki, otrzyma więcej, niżby pragnął.

Świadczy o tym scena z życia Świętego Jacka, owocnego kaznodziei i skutecznego misjonarza wschodu Europy. Pewnego dnia, gdy modlił się, przyszła do niego Maryja i powiedziała następujące słowa: „Synu Jacku, raduj się, bo twoje modlitwy przyjemne są i miłe przed obliczem Syna Mojego, Zbawiciela wszystkich, i o cokolwiek prosić będziesz za pośrednictwem mego imienia, przeze mnie u Niego uzyskasz”.

Święta Boża Rodzicielko!

Młoda dziewczyna z Nazaretu przez swoją gotowość pełnienia woli Bożej stała się Matką Syna Bożego.

Dała Mu prawdziwe ludzkie ciało, z duszą, uczuciami, wyobraźnią, pamięcią, zmysłami. Zrodziła Go dla ludzkości. To wydarzenie jednak nie było tylko czymś jednorazowym. Ona ciągle rodzi Go w sercu każdego z nas. Takie jest Jej zadanie dane przez Boga – rodzić Syna Bożego w duszach wiernych.

 

Święta Panno nad pannami!

Przedziwna jest ta kobieta. Cała czysta, w pełni oddana Bogu, ciałem i duszą, nic nie zachowała dla siebie lub kogoś innego.

Chciała, aby Bóg był jej jedynym oblubieńcem. Nie chciała dzielić serca między Boga a człowieka. Wszystko postawiła na Niego: rozum, wolę, pamięć, wyobraźnię, uczucia, zmysły. To jest naczynie, które nie uroniło nawet najmniejszej łaski danej przez Zbawiciela. Dlatego tak skutecznie i mocno działa przez Nią Bóg.

Matko Chrystusowa!

Maryja nie tylko zrodziła Chrystusa, ale była Jego wychowawczynią.

W najdelikatniejszy, ale i najbardziej stanowczy sposób formowała Go na Bożego Pomazańca, Chrystusa. Wiedziała, że Ten, którego karmi, uczy, wychowuje jest od Niej o niebo doskonalszy, że jest posłany przez Wszechmocnego Boga. Każdy z nas albo uciekłby przed tym zadaniem, albo popadł w samouwielbienie, którego demon tylko mógłby pozazdrościć. Jednak ona ani nie ucieka, ani nie wbija się w pychę, lecz codziennie, pokornie podejmuje się tej posługi.

Matko Kościoła!

Chrystus Pan tuż przed śmiercią powierzył cały Kościół opiece tej przedziwnej Matki. Staliśmy się Jej dziećmi na zawsze.

Tak często, gdy Jej synowie byli podzieleni, przychodziła im z pomocą, jednoczyła ich wokół swojego Syna. Zaczęło się to już w dniu Pięćdziesiątnicy, kiedy powstał Kościół. Jej najważniejszą misją od tego momentu jest jednoczenie braci.

Matko łaski Bożej!

Maryja pilnuje nas, byśmy zawsze żyli w łasce uświęcającej. Całym sercem zachęca nas do przyjęcia łaski, pokochania jej i życia tą niczym nieograniczoną mocą z nieba.

Nigdy nie zgadza się na naszą letniość w życiu z Bogiem. Jak dobra matka, sama doświadczając przemieniającej mocy tej łaski, chce byśmy i my jej zakosztowali. Maryja wie, że bez mocy Bożej nic nie możemy uczynić, tym bardziej dostać się do nieba.

Nabożeństwa Majowe

majowe 2018

Nabożeństwa Majowe w naszej parafii codziennie po wieczornej Mszy św. 

Maj – dla wielu najpiękniejszy miesiąc roku – to w Kościele okres szczególnej czci Matki Bożej. W Polsce żywa jest tradycja gromadzenia się wieczorami w kościołach, przy grotach, kapliczkach i figurach przydrożnych na nabożeństwach majowych, nazywanych „majówkami”. Jeszcze dziś przejeżdżając w majowy wieczór przez polskie wsie można usłyszeć pieśni maryjne. Zwyczaj ten trwa dopiero od połowy XIX wieku. […]
Na przełomie XIII i XIV w. król hiszpański Alfons X (+ 1284) podał myśl, aby maj poświęcić Maryi. Władca ów zapraszał do udziału w nabożeństwach majowych, sam często brał w nich udział i swoim poddanym zalecał gromadzenie się w porze wieczornej na modlitwy wokół figur Matki Bożej. Dominikanin bł. Henryk Suzo (+ 1366), uczeń Jana Eckharta i przyjaciel Jana Taulera, znanych mistyków średniowiecza, wyznaje, że jako pacholę zbierał w maju kwiaty i niósł je do stóp Matki Bożej. Lubił z kwiatów pleść wieńce i kłaść je na głowę figur Bożej Rodzicielki. Matka Boża nagrodziła go za to wizją chwały, jaką odbiera od Aniołów. W roku 1549 ukazała się w Niemczech książeczka pod tytułem: Maj duchowy, gdzie po raz pierwszy maj został nazwany miesiącem Maryi. W żywocie św. Filipa Nereusza (+ 1595) czytamy, że gromadził on dziatwę przy figurach i obrazach Matki Bożej, śpiewał z nimi pieśni, zbierał kwiaty i zachęcał do składania ku Jej czci oprócz kwiatów – także duchowych ofiar i wyrzeczeń. Nowicjusze dominikańscy we Fiesole (w latach 1677-1709) w maju gromadzili się przed wizerunkiem Najświętszej Maryi i czcili ją muzyką, śpiewem i składaniem duchowych wyrzeczeń. Jednakże za autora właściwych nabożeństw majowych historycznie uważa się jezuitę, o. Ansolani (1713). On to w kaplicy królewskiej w Neapolu codziennie w maju urządzał koncert pieśni ku czci Bożej Matki, który kończył się błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem.
Za największego apostoła nabożeństw majowych uważa się jezuitę, o. Muzzarelli. W roku 1787 wydał on broszurkę, w której propagował nabożeństwo majowe. Co więcej, rozesłał ją do wszystkich biskupów Italii. Pius VII nabożeństwo majowe obdarzył odpustami. […] 
W Polsce pierwsze nabożeństwo majowe wprowadzili jezuici w Tarnopolu (1838), misjonarze w Warszawie w kościele Św. Krzyża w roku (1852), ksiądz Golian w Krakowie (w 1856) i we Włocławku biskup Marszewski (1859). W tym samym czasie cześć Królowej maja szerzył w Galicji poezją jezuita o. Karol Antoniewicz (+ 1852). Ks. Wincenty Buczyński (jezuita) wydał we Lwowie pierwszą książeczkę o nabożeństwach majowych (1839). W dziesięć lat potem podobną broszurę wydał we Wrocławiu w roku 1850 ks. Aleksander Jełowicki, zmartwychwstaniec. W połowie XIX wieku nabożeństwo majowe przyjęło się we wszystkich prawie krajach.

Centralną częścią nabożeństwa majowego jest Litania Loretańska, jeden ze wspaniałych hymnów na cześć Maryi, w którym wysławiane są Jej wielkie cnoty i przywileje, jakimi obdarzył Ją Bóg. To piękny zbiór komplementów dla Maryi. Nie ma pewności, kiedy powstała Litania Loretańska. Prawdopodobnie jakaś jej wersja znana była już w XII wieku we Francji. Pewne jest to, że zatwierdził ją oficjalnie papież Sykstus V w 1578 r. Nazwę „Loretańska” otrzymała od miejscowości Loretto we Włoszech, gdzie była szczególnie propagowana i odmawiana prawdopodobnie od 1531 r. […]
  Kiedyś w litanii było więcej tytułów, m.in.: Mistrzyni pokory, Matko Miłosierdzia czy Bramo odkupienia. Później pojawiały się inne wezwania (inwokacje): Królowo Różańca Świętego (1675), Królowo bez zmazy pierworodnej poczęta (1846), Matko Dobrej Rady (1903), Królowo pokoju (1917), Królowo Wniebowzięta (1950), Matko Kościoła (1980), Królowo Rodzin (1995). […]
Wzorem dla litanii był Akatyst ku czci Bogurodzicy, piękny hymn maryjny Kościoła Wschodniego, który przetrwał do naszych czasów (śpiewany także przez katolików).

/źródło: brewiarz.pl/

Podsumowanie Przeglądu Palm

W tegorocznym Przeglądzie Palm Wielkanocnych w Parafii Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Mesznej, zorganizowanym przez Stowarzyszenie Rodzin Katolickich i Księdza Proboszcza Andrzeja Piotrowskiego, przy współpracy Gminnego Ośrodka Kultury „Promyk” w Bystrej, wzięło udział około 150 twórców w wieku od 1 do 99 lat, którzy zaprezentowali 70 pięknych palm. Były wśród nich tradycyjne palmy naszego regionu: krzaczaste, gaikowe i bagniątka.

Zgodnie z zasadą „nie oceniamy, ale doceniamy”, wszyscy prezentujący swoje palmy zostali nagrodzeni.

Dziękujemy za pomoc finansową Gminnemu Ośrodkowi Kultury „Promyk” w Bystrej za 400 zł na bony podarunkowe oraz 200 czekoladowych zajączków. Nadmienię, że przegląd palm nie mógłby się odbyć, gdyby nie pomoc prywatnych osób. W obdarowaniu uczestników pomogli: Ksiądz Proboszcz oraz prywatni sponsorzy, którzy na nagrody rzeczowe (książki + bony) przeznaczyli 2000 zł.

Palmy ozdobiły naszą świątynię na czas Wielkiego Tygodnia i Świąt Wielkanocnych.

Niektóre palmy można oglądnąć w „Stolarni” w Bystrej.

Zapraszamy za rok.

DSC00087

Wielkanoc 2018

Ele Vive

Drodzy Parafianie i Mili Goście!

Alleluja! Jezus Zmartwychwstał! Prawdziwie Zmartwychwstał! Nasz Pan zwyciężył śmierć, piekło i szatana, a świętowanie tej prawdy pozwala nam na nowo odkryć potęgę Bożej miłości. To za nas Jezus umarł na krzyżu. To z miłości do nas Zmartwychwstał, ofiarując nam życie wieczne.

Niech zatem Chrystus Zmartwychwstały obdarza Was radością i siłą do podejmowania nowych wyzwań. Niech umacnia wiarę, nadzieję i miłość do wyzwolenia się z rozpaczy i zwątpienia. W czasie świątecznych spotkań z rodziną, przyjaciółmi i bliskimi, niech towarzyszy Wam również błogosławieństwo Zmartwychwstałego Pana, w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.

ks. Proboszcz Andrzej Piotrowski

 

Wielki Tydzień

a_wy_za_kogo_mnie_uwazacie_2014-01-10_21-44-36

 

Wielki Tydzień

  

Ostatnie dni Wielkiego Postu od Niedzieli Palmowej do wieczora Wielkiego Czwartku, a następnie Triduum Paschalne to Wielki Tydzień. Najstarsze świadectwa o liturgii Wielkiego Tygodnia pochodzą z IV w. z Palestyny. Rozpoczynała ją uroczysta procesja z palmami, z Betani do Jerozolimy na pamiątkę wjazdu Chrystusa do świętego miasta, aby dokonać odkupienia ludzi przez mękę i śmierć na krzyżu.

Niedziela Palmowa

niedziela palmowa

 

 

Niedziela Palmowa rozpoczyna Wielki Tydzień, w którym obchodzi się pamiątkę Męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Każdy chrześcijanin powinien dołożyć wszelkich starań, aby obrzędy Wielkiego Tygodnia zrozumieć, brać w nich czynny udział, a przede wszystkim umartwieniami i świętością życia dawać dowód żywej wiary.

W Niedzielę Palmową Kościół obchodzi pamiątkę wjazdu Pana Jezusa do Jerozolimy, dla dokonania paschalnej tajemnicy Męki i Zmartwychwstania. W tym dniu święci się palmy i organizuje procesje. Wszystkie Msze św. odprawia się tak, aby były wspomnieniem uroczystego wjazdu Prana Jezusa do Jerozolimy, a szczególnie przypomina nam o tym specjalny obrzęd przed Mszą św. i poświęcenie palm. We wszystkich obrzędach używa się czerwonego koloru szat liturgicznych.

 

 

Triduum Paschalne

     Wielki Czwartek

90657

Msza św. Wieczerzy Pańskiej o godz. 18.00.

Od godz. 20.00 do 21.00 – Godzina Święta – zapraszam rodziny naszej Parafii. O godz. 21.00 – zakończenie adoracji.

Najstarszy dokument opisujący liturgię Wielkiego Tygodnia w Jerozolimie z IV wieku, mówi o dwóch Mszach św. w Wielki Czwartek. Dwie Msze św. w tym dniu odprawia się w kościołach katedralnych. Rano biskup koncelebruje, razem ze wszystkimi kapłanami z całej diecezji uroczystą Mszę św. z poświęceniem Krzyżma (oliwa zmieszana z balsmem, używane w sakramencie bierzmowania i sakramencie chrztu) i oleju chorych.

     We wszystkich innych kościołach wolno w tym dniu odprawić tylko jedną Mszę św. w godzinach wieczornych. Nazywamy ją „Mszą Wieczerzy Pańskiej”. Rozpoczyna ona Triduum Paschalne, które stanowi Wielki Piątek, Wielką Sobotę i Niedzielę Zmartwychwstania. Ostatnia wieczerza miała miejsce w nocy z czwartku na piątek i należała według żydowskiej rachuby czasu do piątku. Doba trwała od zachodu, do zachodu słońca. Dlatego, dniem zarówno pierwszej Ofiary Eucharystycznej jak i Ofiary Krzyża, jest ten sam dzień – Wielki Piątek. I tu widzimy ścisły związek Krzyża, Zmartwychwstania i Eucharystii.

     Wielki Piątek

jezus_na_krzyzu

Obowiązuje post ścisły.

Od godz. 7.00 – adoracja Pana Jezusa w ciemnicy.

O godz. 15.00 – w godz. śmierci Pana Jezusa  – Nabożeństwo Drogi Krzyżowej.

O godz. 18.00 – Liturgia Wielkiego Piątku.

O godz. 21.00 – Rodzinna Droga Krzyżowa ulicami naszej Parafii.

Poniesiemy krzyż, który towarzyszył nam w świątyni przez cały okres Wielkiego Postu.

Trasa Rodzinnej Drogi Krzyżowej: Kapliczka → ul. Agrestowa → ul. Głęboka → ul. Wilgi → ul. Szkolna → ul. Rzemieślnicza → ul. Skowronków → ul. Słoneczna → ul. Szczyrkowska → ul. Zielona → ul. Szkolna → ul. Rolnicza → ul. Energetyków  → ul. Szkolna → ul. Kościelna

Prosimy o zabranie ze sobą świec oraz rodzinnych czy osobistych krzyży.

O godz. 23.00 – dla osób chorych i starszych Droga Krzyżowa w kościele.

Adoracja Pana Jezusa w grobie do godz. 24.00.

W tym dniu gromadzimy się na sprawowaniu pamiątki męki i śmierci Pana naszego, Jezusa Chrystusa. Liturgia zaprasza nas do rozważania biblijnego opisu męki Pańskiej, a następnie adoracji i uczczenia Krzyża świętego. W tym dniu nie odprawia się Mszy św. Po liturgii eucharystycznej Ciało Chrystusa przenosi się uroczyście do adoracji do tak zwanego Grobu Pańskiego. Przez całą noc i kolejny dzień wierni nawiedzają Grób Pański i czuwają na modlitwie, pamiętając, że jest tam obecny, pod osłoną chleba, Uwielbiony i Zmartwychwstały Pan.

     Wielka Sobota

Groby-Pańskie-w-kościołach-Warszawy-11

Adoracja od godz. 7.00.

Poświęcenie  pokarmów na stół wielkanocny o godz. 7.00, 9.00, 10.30 i 12.00.

Cały dzień trwa adoracja Najświętszego Sakramentu.

W tym dniu święci się pokarmy. W Polsce wierni przynoszą w pięknie przystrojonych koszykach chleb, wędlinę, masło, chrzan, sól i jajka. Nie powinno w nim zabraknąć baranka, który symbolizuje Chrystusa. W tym dniu, każdy pokarm ma swoje znaczenie: chrzan przynosimy na znak męki Pana Jezusa, która zamieniła się w słodycz, a symbolem tej słodyczy jest masło. Poświęcone jajka, symbolizują nowe życie Zmartwychwstałego Pana. Przez święcenie pokarmów, Kościół błogosławi byt doczesny, podkreśla dostojność ciała, które w tym dniu osiągnęło nieśmiertelność. Chrystus po zmartwychwstaniu jadł chleb i rybę, by przekonać uczniów, że jest naprawdę żywym człowiekiem.

     Wigilia Paschalna

denews-pusty-grob

Msza święta Wigilii Paschalnej o godz. 18.00. Po Mszy św. Uroczysta Procesja Rezurekcyjna.

Noc paschalną rozjaśnia zmartwychwstały Chrystus. Jest to naprawdę Wielka Noc, jest to najważniejsze wydarzenie w dziejach świata i ludzkości. W niej dokonało się przejście ze śmierci do nowego życia, przez zmartwychwstanie. Cała dynamika nocy paschalnej, skupia się wokół życia w Chrystusie, dlatego cała jej liturgia, pełna jest symboli życia: światło – słowo – woda – uczta. Znaki te stanowią również główną treść kolejnych części Wigilii Paschalnej. Uroczystym ogłoszeniem zmartwychwstania Chrystusa i wezwania całego stworzenia do udziału w tryumfie Zmartwychwstałego jest Procesja Rezurekcyjna.

/źródło: adonai.pl/

Przegląd palm wielkanocnych

Stowarzyszenie Rodzin Katolickich

wraz z Księdzem Proboszczem

Andrzejem Piotrowskim

przy współpracy GOK „Promyk” w Bystrej

zaprasza na

Przegląd Palm Wielkanocnych

który odbędzie się w Niedzielę Palmową

25 marca 2018 roku po uroczystej sumie o godz. 10.30.

palma

Wykonywanie palm wielkanocnych ma bogatą tradycję. Zachęcamy całe rodziny do włączenia się w to piękne dzieło. Na wszystkich twórców czekają upominki (będziemy doceniać, a nie oceniać).

Palmy ozdobią naszą świątynię.

 

 

 

Zaplanuj tydzień z Bogiem

lent-graphic-cnskopia[1]

Czas poświęcony Bogu to jedna z najlepszych inwestycji. Nigdy na niej nie stracisz, a zyskasz stukrotnie.

Zachęcamy do spędzenia tygodnia z Panem Bogiem, do refleksji nad swoją wiarą, swoim życiem, do pojednania z Bogiem i przygotowania się do pełnego przeżycia Świąt Zmartwychwstania Pańskiego.

Niedziela    11.03.2018

Będziemy gościć w naszej parafii siostry Klaryski z Kęt. Składkę z tej niedzieli przeznaczymy na potrzeby sióstr.

/źródło: youtube.com/

Poniedziałek     12.03.2018 

18.00 – Msza święta z modlitwą o uświęcanie naszych małżeństw i rodzin.

Wtorek                  13.03.2018

19.00 – comiesięczne (19) wyjście szlakiem różańcowym. Modlimy się szczególnie w intencji dzieci i młodzieży naszej parafii. Uwaga! Powrót we własnym zakresie.

Środa 14.03.2018 – Niedziela 18.03.2018

 

DIAFORA-47-300x217_Fotor

Środa               14.03.2018

18.00 – Msza święta z nauką dla wszystkich
19.00 – Nauka stanowa dla młodzieży przygotowującej się do bierzmowania

Czwartek       15.03.2018

7.30 – Msza święta z nauką dla wszystkich
9.00 – Odwiedziny chorych z Najświętszym Sakramentem
11.00 – Nauka dla dzieci szkoły podstawowej
17.30 – Nabożeństwo Eucharystyczne
18.00 – Msza święta z nauką dla wszystkich
19.00 – Nauka stanowa dla mężczyzn

Piątek             16.03.2018

7.30 – Msza święta z nauką dla wszystkich
10.00 – Nauka dla dzieci szkoły podstawowej
15.00 – Droga krzyżowa
17.30 – Nabożeństwo do Bożego Miłosierdzia
18.00 – Msza święta z nauką dla wszystkich
19.00 – Nauka stanowa dla kobiet

Sobota            17.03.2018

7.30 – Msza święta z nauką dla wszystkich
10.00 – Msza z nauką dla starszych i chorych
14.00 – 17.30 – Spowiedź święta
17.30 – Nabożeństwo Maryjne
18.00 – Msza święta z nauką dla wszystkich
19.00 – Nauka stanowa dla młodzieży

Niedziela       18.03.2018

8.00 – Msza święta z nauką dla wszystkich
10.30 – Msza święta z nauką dla wszystkich
17.30 – Gorzkie żale z kazaniem pasyjnym
18.00 – Msza święta.

Gorzkie Żale

 

1421143270[1]

Gorzkie Żale to popularne w Polsce nabożeństwo pasyjne, połączone z wystawieniem Najświętszego Sakramentu i kazaniem pasyjnym. Pochodzi ono z początków XVIII w. – po raz pierwszy odprawiono je w 1707 r. Jego tekst zachował oryginalne, staropolskie brzmienie.

Co ciekawe, struktura tego nabożeństwa opiera się na strukturze dawnej Jutrzni. Składają się z trzech części, rozpoczynają się Zachętą (lub Pobudką – analogia do współczesnego Wezwania) i wzbudzeniem intencji (czytanie). W każdej części znajduje się hymn i dwie pieśni (dziś w Jutrzni są dwa psalmy i pieśń ze Starego Testamentu).
Gorzkie Żale dzieli się na Zachętę i trzy części. W każdą niedzielę Wielkiego Postu odprawia się jedną część:

 

Zachęta
Część I (I i IV Niedziela Wielkiego Postu)
Część II (II i V Niedziela Wielkiego Postu)
Część III (III Niedziela Wielkiego Postu i Niedziela Palmowa)
/źródło: brewiarz.pl/

Nabożeństwo Drogi Krzyżowej

maxresdefault[1]
Nabożeństwo Drogi Krzyżowej

     Droga Krzyżowa należy do najbardziej znanych nabożeństw. Jest jednak tak wtopiona w krajobraz wielkopostny, że chyba nie doceniamy jej znaczenia.     Ludowe to nabożeństwo przypomina drogę Jezusa z krzyżem z miejsca wydania wyroku (pretorium Piłata lub twierdzy Antonia) na miejsce jego wykonania poza murami Jerozolimy (aram. Golgota, łac. Calvaria, czyli Czaszka). Polega na medytacji Męki Chrystusa, połączonej z przejściem symbolicznej drogi wewnątrz kaplicy lub kościoła albo na zewnątrz. Drogę tę wyznacza 14 wydarzeń zwanych stacjami.     To kult oddawany w Jerozolimie przez pierwszych chrześcijan miejscom cierpień Chrystusa – który rozkrzewił się dzięki pielgrzymkom – wpłynął na powstanie tego nabożeństwa. Pierwsza pisemna wzmianka o „bolesnej drodze” pochodzi z 1228 roku, choć istnieją też relacje z VIII wieku o takich procesjach. Historycy podają, że wyraźną informację o „drodze krzyżowej” mamy od Ricolda z Montecroce z 1294 roku. Franciszkanie zaś, po przejęciu opieki nad miejscami świętymi w 1320 roku, ustalili porządek ich zwiedzania. Ale dopiero w końcu XVIII wieku ostatecznie ustalono liczbę, kolejność i lokalizację poszczególnych stacji. Samą nazwę wprowadził William Wey w 1458 roku.     Teksty biblijne nie podają dokładnie drogi krzyżowej Jezusa. Wiadomo, że skazani szli głównymi ulicami Jerozolimy. Zwykle nieśli tylko poprzeczną belkę krzyża, którą na miejscu umieszczano na stałym pionowym palu. Spośród 14 znanych stacji tylko dziewięć (I, II, V, VIII, X-XIV) ma potwierdzenie w ewangelicznych relacjach. Pozostałe (III, IV, VI, VII, IX) przekazała tradycja Kościoła.     Warto wiedzieć, że na mocy decyzji papieża Pawła VI jest możliwość uzyskania raz dziennie odpustu zupełnego za odprawienie Drogi Krzyżowej. Odpust zupełny jest to darowanie całej należnej kary doczesnej za dotychczas popełnione grzechy, rozgrzeszone już co do winy i kary wiecznej w czasie spowiedzi.     W nabożeństwie tym chodzi o rozważanie Męki Pańskiej polegające nie tyle na współczuciu Chrystusowi, ile na gotowości uczestnictwa w Jego cierpieniach dla dobra Jego Mistycznego Ciała, którym jest Kościół. Choć dominuje tradycyjna liczba 14 stacji, mamy możliwość przyjęcia nietypowej liczby, dla innego rozłożenia akcentów. Aby ułatwić medytację całego misterium paschalnego Jezusa, jedna z propozycji zawiera 15 stacji – ostatnia dotyczy Zmartwychwstania.

     Celem Drogi Krzyżowej jest ożywienie wiary i apostolstwa; ukształtowanie postaw chrześcijańskiej pokuty, ofiarności i wdzięczności. „Postuluje się nadanie nabożeństwu formy rewizji życia”, czyli szerszego rachunku sumienia.

ks. Jan Sawicki
/źródło: adonai.pl/

Wielki Post

Wielki-post[1]

W Środę Popielcową rozpoczyna się w Kościele czterdziestodniowy czas Wielkiego Postu. Głόwne przesłanie tego okresu koncentruje się na duchowym przygotowaniu chrześcijan do godnego przeżywania świąt Zmartwychwstania Pańskiego, największych świąt chrześcijaństwa związanych z wydarzeniami męki, śmierci i zmatwychwstania (Paschy) Chrystusa; wydarzeniami, ktόre stanowią fundament Kościoła i naszej wiary. Ponieważ są to najważniejsze święta (zwane też paschalnymi), dlatego domagają się specjalnego przygotowania, by mόc je należycie przeżyć; stąd też ich nazwa: Wielkiego Postu, a nie jakiegoś tam zwykłego postu.

/źródło: jakatolik.com/

/źródło: youtube.com/

Środa Popielcowa

nawrac[1]

W Środę Popielcową – zgodnie z kanonami 1251-1252 Kodeksu Prawa Kanonicznego – obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post ścisły (trzy posiłki w ciągu dnia, w tym tylko jeden – do syta). Prawem o wstrzemięźliwości są związani wszyscy powyżej 14. roku życia, a prawem o poście – osoby pełnoletnie do rozpoczęcia 60. roku życia.

Sam zwyczaj posypywania głów popiołem na znak żałoby i pokuty, celebrowany w Środę Popielcową, znany jest w wielu kulturach i tradycjach, m.in. w starożytnym Egipcie, u Arabów i w Grecji. W liturgii pojawił się on w VIII w. Pierwsze świadectwa o święceniu popiołu pochodzą z X w. W 1091 r. papież Urban II wprowadził ten zwyczaj jako obowiązujący w całym Kościele. W tym też czasie ustalono, że popiół do posypywania głów wiernych ma pochodzić z palm poświęconych w Niedzielę Palmową poprzedniego roku.
/źródło: brewiarz.pl/

W lutym …

image_preview[1]

12.02.2018  w drugi poniedziałek miesiąca o godzinie 18.00 Msza Święta ze szczególną modlitwą o uświęcenie małżeństw i rodzin naszej parafii. Po mszy spotkanie Stowarzyszenia Rodzin Katolickich. Chętnych serdecznie zapraszamy.

DSC_0052

13.02.2018 (wtorek) o godzinie 19.00 comiesięczne (18) wyjście szlakiem różańcowym. Modlimy się szczególnie w intencji dzieci i młodzieży naszej parafii. Uwaga! Powrót we własnym zakresie.

Meszniańska gwiazda zabłysła 24 raz!

imagesR0BJDXW3

 

24 Parafialno-Gminny Przegląd Kolęd i Pastorałek zorganizowało 14.01.2018 roku Stowarzyszenie Rodzin Katolickich – Koło Parafialne w Mesznej, przy współpracy GOK „Promyk” w Bystrej, GBP w Wilkowicach Filia w Mesznej, Rady Sołeckiej wsi Meszna oraz Księdza Proboszcza Andrzeja Piotrowskiego. Przegląd odbył się w kościele parafialnym pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Mesznej. W Konkursie wzięło udział blisko 200 kolędników – 25 prezentacji, w tym 10 zespołów i 19 solistów.

 

Zainteresowanie przeglądem z roku na rok rośnie! Młodzi artyści reprezentowali przedszkole i szkoły wszystkich szczebli nauczania. W tym roku Przegląd swoim zasięgiem obejmował głównie Gminę Wilkowice, ale wystąpiły również dzieci z Bielska-Białej.

 

Biorący udział w Przeglądzie reprezentowali bardzo wysoki poziom, a duża różnorodność utworów sprawiła, że publiczność kibicowała wszystkim uczestnikom aż do późnych godzin popołudniowych. Klimat niedzielnego Przeglądu, świąteczne dekoracje świątyni, piękne góralskie i kolędnicze stroje pozwoliły wszystkim powrócić na chwilę wspomnieniami do atmosfery Świąt Bożego Narodzenia. Po raz pierwszy uczestnicy mogli uczestniczyć w Przeglądzie, a nie Konkursie, gdyż Stwowarzyszenie Rodzin Katolickich wraz z opiekunem duchowym księdzem Andrzejem Piotrowskim podjęło decyzję, że dzieci i młodzież należy doceniać, a nie oceniać. W związku z tą decyzją każdy uczestnik Przeglądu otrzymał wyjątkowe nagrody: bony na zakupy do sklepu – księgarni katolickiej oraz piękną pamiątkę wraz z czymś słodkim. Podziękowania i drobne upominki rzeczowe otrzymali również opiekunowie grup. Wszystko oczywiście na miarę możliwości finansowych jakie posiadamy. Wielką pomoc finansową otrzymaliśmy od księdza proboszcza Andrzeja Piotrowskiego oraz Gminy Wilkowice przez pośrednictwo Gminnego Ośrodka Kultury „Promyk” z Bystrej. Tak pięknego dzieła jak  Przegląd Kolęd i Pastorałek nie byłoby bez dodatkowej pomocy osób prywatnych, rodziców, dziadków, wychowawców i opiekunów grup, którym tutaj również dziękujemy. Informujemy, że już od teraz zapraszamy osoby chętne do współpracy przy jubileuszowym 25 Parafialnym Przeglądzie Kolęd i Pastorałek. Czekamy na pomoc sponsorów.

 

W konkursie plastycznym „Stajenka Betlejemska moimi oczami” wzięło udział 23 młodych artystów prezentując 21 pięknych prac przestrzennych. Wszyscy zostaną obdarowani  upominkami w postaci bonów zakupowych do sklepu – księgarni katolickiej, słodyczy oraz dyplomów. Wręczenie nagród odbędzie się na apelu szkolnym w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w Mesznej, gdzie uczęszczają wszyscy wykonawcy prac.

SRK

Materiał filmowy przygotowany przez SRK: